Mirinde estas, ke ni ne povas antaŭdiri nian vivvojon. Tamen la vivsperto pruvas, ke ĉi tiu fakto faras nian ekziston sur la Tero pli brila, pli emociriĉa kaj diverskolora.Antaŭ multaj-multaj jaroj  en Niĵnij-Tagilo fondiĝis Esperanto-klubo “Renaskiĝo”, en 1986, se esti pli ĝusta.  Kiom mi memoras, kiel sekretario de la klubo, ni kunvenis tiam dum kvin jaroj vere aktive, ĉiuvendrede je la sepa horo vespere, en la kulturpalaco “Jubilejnij”. Ni kolektiĝis,  provis paroli Esperante. Ni sentis nin absolute feliĉaj, enirante en  Esperantujon. Legu pli »

La 25-n de decembro 2018 forpasis Baldur Ragnarsson, tutmonde konata esperantisto el Islando, lingvoinstruisto, lerneja ĉefinspektoro, ano de Verkista Asocio de Islando. Li verkis islandlingve poemlibrojn kaj fakajn librojn pri la islanda lingvo. Baldur Ragnarsson lernis Esperanton kiel gimnaziano en1949 kaj aktivis movade (lande kaj internacie) ekde 1952, estis Prezidanto de Islanda Esperanto - Asocio dum multaj jaroj kaj estrarano de UEA pri kulturo kaj eduko en 1980 – 86, vicprezidanto de UEA  en 1980 – 83, prezidanto de Belartaj Konkursoj de UEA en 1975 – 1985. Legu pli »

Rezultoj de la Ural-Siberia regiona aktivaĵo “Libroj, kiujn ni legas”

Verkado, same kiel parolado, apartenas al aktivaj formoj de lingvouzado. Tial la pasinta Ural-Siberia regiona reta aktivaĵo “Libroj, kiujn ni legas” celis unuavice “inspiri libroŝatantojn al legado de libroj en Esperanto, popularigi interesajn librojn, entuziasmigi legantojn por verkado de komentarioj kaj recenzoj pri legataj aŭ legitaj verkoj”. Nemalgrava fakto estas, ke ni dediĉis ĝin al la 159-jara naskiĝdatreveno de Ludoviko Zamenhof kaj al la Tago de la Esperanta literaturo. Legu pli »

Mi ŝatas RET-ojn, kaj jam multajn el ili mi sukcese partoprenis. Sed verdire ĉi-jare, pro diversaj kaŭzoj en la laborejo, mi dubis ĝis la lastaj tagoj, ĉu mi trafos RETon-2018. Feliĉe la sorto turnis sin vizaĝe al mi kaj donacis al mi tiun eblon. Legu pli »

La dua tago de RET komenciĝis de la bela frumatena promenado en la ĉirkaŭaĵoj: mi iris iom esplori la apudan arbaron. Senhaste mi paŝis laŭ arbaraj padoj, ĝuante la belecon, kiun kreis la granda majstro - naturo. La someran arbaron plenigis diversvoĉeco de birdoj, maro de sonoj kaj susuroj; en ĝi estis freŝeco kaj pureco de la aero, en ĝi abundis tre hela kaj sukplena verdaĵo en roso, kiel en arĝento. Legu pli »

Dum mia restado en RET, mi ĉiutage penis vekiĝi pli frue por se ne naĝi en la rivero, kiel tion brave kaj enviinde faris ĉiumatene Evelina Sokolova, do almenaŭ promeni ĝis la matenmanĝo. Se konsideri, ke ni malfrue enlitiĝis kaj ke mi ĝenerale ŝatas longe dormi matene, tio estis ne tre facila por mi:) Nu, la kvaran de julio mi sukcesis ellitiĝi sufiĉe frue, kaj senbedaŭre lasinte mian lignan dometon, eliris eksteren por saluti la sunon. Legu pli »

La tagoj de RET nerimarkeble kaj rapide degelis. Kaj jen, estis jam la sesa tago, la unua parto de kiu pasis en la kurso por komencintoj. Mi ankoraŭ ne skribis, ke dum ĝi mi konatiĝis kun tre simpatia juna geedza paro de esperantistoj el la urbo Taganrogo: Valentina kaj Eŭgeno Stulin, kiuj komencis lerni Esperanton memstare. Ilia geedziĝfesto okazis maje, kaj tiu ĉi RET estis por ili la unua granda Esperanto-renkontiĝo, kiun ili partoprenis kune. Legu pli »