Dimanĉe, la 1-an de septembro, en Jekaterinburgo okazis la tradicia evento, kuniganta sur la komuna tereno reprezentantojn de plej diversaj nacioj.

Tio estas festo, fondita en 2002 jaro kaj festata jam pli ol 20 jaroj. Ĝi nomiĝas Tago de Uralaj popoloj kaj pasis ĉi-jare en la urba centra parko de kulturo kaj ripozo. En 2024 la Tago de Uralaj popoloj estis koincidigita al festado de la 90-jariĝo de Sverdlovska provinco kaj al la Jaro de familio en Rusio.

Gastojn kaj partoprenintojn de la festo ĝojigis per sia beleco, gajeco kaj gastamo 27 naciaj pavilonoj, kiuj montris la tutan diversecon de kulturo de popoloj, vivantaj en Meza Uralo.
Ankaŭ funkciis artaj metiejoj, foiro de majstroj pri ornam-aplika arto; kaj ĉiu deziranto povis partopreni metiejojn kaj distrajn popolajn ludojn. Legu pli »

Por la vojaĝo estis elektita la urbeto Sisertj – naskiĝloko de la konata al ĉiuj de la infaneco urala verkisto P. P. Baĵov. Okaze de lia 145-jara naskiĝdatreveno nuna jaro en nia Sverdlovska regiono estas anoncita kiel la jaro de Baĵov. Legu pli »

La 1-an de junio mi partoprenis la Internacian forumon de virinoj, kiu okazis en Jekaterinburgo jam la duan fojon. Al la partopreno min invitis mia konatulino, eksa vicgubirniestro pri naciaj demandoj ankoraŭ ĉe la regiona registaro de la guberniestro E. E. Rossel (1995-2009). Nun Marina Jurjevna Plasunova loĝas kaj laboras en Moskvo kaj dum la forumo kontrolis la laboron de la sekcio “Internacia kultura humaneca kunagado”. Ŝi ĉiam tre bone kaj estime rilatas al Esperanto kaj aprezas la agadon de nia esperantista societo en Jekaterinburgo. Legu pli »

Antaŭ 10 jaroj, la 1-an de aprilo 2014, en la 56- jara aĝo forpasis nia amiko, urala esperantisto-aktivulo, mia edzo Kudrjavcev Viktoro (1958-2014). Verdire, estas ne kredebla por mi, ke sukcesis jam traflugi tiom da tempo; mi perceptas ĉion tiel, kvazaŭ tio okazis antaŭnelonge kaj en ĉiuj detaloj mi memoras tiun subitan kaj neatenditan vivfrapon.

Kun Viktoro mi konatiĝis dum SEJT-22 , okazinta en 1981 apud Taŝkento (tio estis la unua granda Esperanto-renkontiĝo, kiun mi partoprenis post mia esperantistiĝo)

Legu pli »

Januaro en Rusio estas la monato malavara je festoj: Novjarfesto, Kristnasko kaj ankoraŭ tia neoficiala festa aldonaĵo kiel Novjaro laŭ la malnova Julia stilo. La unuaj du festoj kutime estas familiaj, la lasta finas tiun ĉi vicon de la jarŝanĝaj festoj kaj estas aparte ŝatata de rusianoj, ĉar ĝi donacas ankoraŭ unu eblecon kolektiĝi ĉe la festa tablo jam kun geamikoj,kolegoj k.t.p.
Legu pli »

Almenaŭ unufoje en la jaro grupo de jekaterinburgaj esperantistoj penas eksterurbiĝi kaj kunveturi al iu pitoreska kaj vizitinda loko en ĉirkaŭaĵoj de la urbo. Evidentiĝis, ke plej taŭga tempo por tio estas postsomero, kiam ĝiaj tagoj “tuŝas nin per lasta somera kiso”, kiam la naturo de tago al tago “pentras “al ni bildojn de mirinda beleco, kaj ĝi “prenas nin je mano kaj kondukas” post si en la profundecon de tiu aŭtuna belo, kvieto, saĝeco. Legu pli »

Junio ĉi-jare estas riĉa je amikaj renkontiĝoj. La lasta, okazinta sabate, la 17-n de junio, estis planita lige kun la Internacia tago de geamikoj, kiu pasis la 9-n de junio. Tial ĝi havis la titolon: “Belegas nia kuno, geamikoj!” Legu pli »

La 21-a de marto estis tre neordinara tago, riĉa je eventoj: kaj la Tago de la Printempa ekvinokso, kaj la Tutmonda tago de poezio, kaj la Tago de antikva muziko kaj samtempe la naskiĝtago de la fama komponisto, orgenisto – virtuoso kaj muzikisto de la barokepoko en la muziko I. S Baĥo. Legu pli »